landbouw

Dennis Avery, Fungeert als director over het Center voor Global voedselonderwerpen aan het prestigieuze Hudson Institute (Publiek Staats onderzoek Center). Vanaf 1980-1988, werkte hij als landbouwkundig analist voor het U.S. Departement Buitenlandse zaken, waar hij verantwoordelijk was voor het beoordelen van implicaties die optreden bij het buitenlands beleid t.a.v. ontwikkelingen, op het gebied van landbouw en voedsel wereldwijd. Als leidinggevend lid van de Presidentiële Nationale Advies Commissie, Voedsel en Vezel, schreef hij het Mijlpaal Rapport “Voedsel en Vezel voor de toekomst”. Avery studeerde landbouw economie aan de Michigan Staats Universiteit en de Universiteit in Wisconsin. Hij behaalde prijzen voor buitengewone prestatie, toegekend door drie verschillende regerings agentschappen en verwierf de National Intelligence Medaille voor prestatie in 1983. Zijn expertise omvatten gebieden als landbouw, milieu, wereldhonger, pesticiden en biotechnologie. Met deze achtergrond lag het op zijn weg te kiezen voor Food Tech Source (bronnen voedsel techniek) zodat hij zich kon inzetten voor de ontwikkeling van de voedselbiotechnologie, dit vooral in het licht van de aanhoudende controversie t.a.v. het maisras StarLink als ”voedsel vervuilende factor”.

Note: Voor verdere informatie over de productie en regulering t.a.v. transgene gewassen wordt verwezen naar onderzoek Iowa Grain Quality Initiative “Iowa Initiatief Graan Kwaliteit”gevestigd in de Iowa State University (Web site).

Bronnen Voedsel Technologie: (Food Tech Source. FTS) Beschrijft het onderwerp Biotech Voedsel; waarom is biotechnologie belangrijk voor onze toekomst?

Dennis T. Avery: Laten we beginnen met het feit dat de toename van de wereld bevolking een neerwaartse trend vertoont. Het aantal kinderen per vrouw in de Derde Wereld liep terug van 6.5 in 1960 naar 2.8 nu. Een geboorteaantal van 2.1 betekent een stabiele populatie. De Derde Wereld liep dus vrijwillig en in korte tijd 80% van de weg naar een stabiele populatie. De huidige geboorte cijfers in de wereld neigen naar een populatiepiek van 8.5 miljard mensen in het jaar 2035. Op heden is dat 6 miljard. Dat is een substantiële toename van ± 40 percent. Een grote uitdaging voor de landbouw in de 21st eeuw. Thans genieten minder dan 1 miljard aardbewoners een dieet van hoge kwaliteit. Uitgaande van de huidige economische groeitrends in de wereld en het aantrekken van economische groei door handel en communicatie, lijkt het redelijk te verwachten dat tussen de jaren 2040 en 2050 het mogelijk moet zijn 7 miljard mensen met een kwalitatief hoog dieet te voeden. Dit betekent echter dat we in staat moeten zijn een drievoudige toename van landbouwproducten te realiseren. Tenzij er geen bezwaar bestaat tropische bossen om te vormen tot cultuurgrond en daar mee miljoenen levensvormen te verliezen, zullen we deze productietoename moeten verwezenlijken op het nu aanwezige areaal cultuurgrond. Echter sinds op de meeste cultuurgrond genetisch verbeterde rassen worden verbouwd, en het gebruik van kunstmest en pesticiden normaal is, zijn we voor verdere productietoename aangewezen op een andere technologische stimulans. Biotechnologie lijkt voor alsnog de enige realistische kandidaat.

FTS: Je maakt hier mee een milieuargument.

Avery: Absoluut. Spaar het ecosysteem.
Sinds de jaren zestig hebben we de opbrengsten verdrievoudigd op het meeste van werelds beste cultuurgrond. Als we daar in hadden gefaald, zouden er om de zelfde opbrengst te verwezenlijken, ± 40 miljoen vierkante kilometer bos in cultuurland moeten zijn omgevormd. Op dit moment heeft de wereld ± 42 miljoen vierkante kilometer bos. Naar het zich laat aanzien; elke levende boom in dat bos dankt zijn bestaan aan de groene revolutie.

FTS: Nu over het meest recente incident betreffende de maissoort StarLink, dat de aanleiding vormde tot het nog al ingrijpend terugroepen van taco shells, (maischips) waarmee grote bezorgdheid werd teweeg gebracht in de samenleving, omdat was gebleken dat deze biotech mais die niet was toegestaan voor menselijke consumptie, des ondanks terecht kwam in de voedselketen.

Avery: Een zeer groot probleem.

FTS: Kun je iets vertellen over de achterliggende oorzaken?

Avery: StarLink mais werd middels gentech. ontwikkeld door het bedrijf Aventis Crop Science. Het bevat de giftige
stof— Bacillus thuringiensist Cry9C proteïne—dat wordt geproduceerd door bodembacteriёn, en een verdedigingsmiddel is tegen de maisborer. Het toxine doodt o.a. rupsen, het is een breedwerkend pesticide. Het reduceert de kostprijs en verhoogt voor een deel de opbrengst. Het probleem nu is dat vóór de tijd dat de boer werd toegestaan het ras te verbouwen, in 1998, de EPA (Protecting Ecosystem Amerika?) suggereerde dat deze mais meer digestietijd vergde dan andere Biotech rassen, en om die reden waarschijnlijk meer allergieën zou kunnen veroorzaken. Daarom werd voorgesteld deze mais slechts in zoverre te legaliseren, dat alleen gebruik voor diervoeder was toegestaan, dit onder voorwaarde dat voortgaand onderzoek werd ingesteld. Dit werd door Aventis geaccepteerd. Wat verder bekend is, is dat in sommige maischips allergenen bleken voor te komen, en op grond daarvan door de milieuorganisaties gezegd werd dat dit aangeeft dat biotech niet verder mag komen dan het laboratorium. Naar mijn mening betekent dit laatste dat de EPA zich in liet met een merkwaardig milieu gerelateerd broddelwerk, hiermee hun verantwoordelijkheid in zake natuur conservatie verloochenend. Alleen biotech is wat we op de plank hebben, dat de mogelijkheid biedt tot verdrievoudiging van de agrarische productie, en hier is het juist de EPA die het publieke imago van de “enige weg uit”, kapot maakt.

FTS: Wat maakt het te geloven dat de fout ligt bij de EPA?

Avery: Dat is omdat zij het waren die ‘de alleen voedermogelijkheid’ hebben aanbevolen. Vervuiling, door menging met andere voedingsmiddelen was het accident waarop slechts hoefde te worden gewacht. Meer belangrijk; als je kijkt naar de gronden waarop volledige goedkeuring werd onthouden, moet je vaststellen dat deze op zijn best flinterdun waren. Susan Hefle, Ph.D., co-regiseur bij het zeer reputabele Food Allergy Research & Resource Program van de Universiteit in Nebraska heeft het wetenschappelijk EPA fundamentele vragen gesteld over hoe hun standpunten te onderbouwen.
(Note: In een Brief gericht aan Aventis, gedateerd 11 oktober 2000, later voorgelegd aan de EPA, deed Hefle de suggestie dat terwijl niets wetenschappelijk kon worden vastgesteld, data aangereikt door Aventis het bewijs leveren van de “minieme kans op allergie door Cry9C.”

FTS: Waarom denk je dat dit zo is?
Avery: Omdat er absoluut geen aanwijzing valt te bedenken dat allergie in het spel is. Het proteïne—Cry9C—is niet van allergische oorsprong; het heeft niet de bekende structuur van een allergeen proteïne. Mensen die allergisch zijn t.o.v. bepaald voedsel blijken niet allergisch voor StarLink. En in de meest recente tests, de digestie tijden en maagzuur verhoudingen bleken normaal. Daarbij; met een allergeen gaat het om een tamelijk hoge dosis: 1 tot 40% van de proteïne in het allergeen bevattend voedsel. In StarLink is deze 0.013%. Dat betekent, wanneer je een porsie pindakaas eet, je je zelf blootstelt aan 150,000 keer de hoeveelheid Cry9C proteïne die je in neemt als je iedere dag van het jaar taco’s eet.

FTS: Is dat een onderdeel uit de door een onafhankelijk laboratorium recent bekend gemaakte verslagen?
Avery: De digestie tijden, ja. De studie komt van het onafhankelijk laboratorium Novigen—een laboratoriumverslag bestemt voor Aventis, dat deze vervolgens heeft voorgelegd aan EPA.

FTS: Als onderdeel van verder onderzoek?

Avery: Ja, maar bovendien; Aventis verzoekt hier om een voorlopige toestemming voor gebruik als veevoer, zodat de al geproduceerde mais kan worden verbruikt. En het leek me onmogelijk me voor te stellen dat ze die toestemming zouden krijgen. Echter, ik begrijp dat zij een deel als legitiem geïdentificeerd hebben, en of ontdekt of berekend dat dit gold voor 23.7 van de 25 miljoen bushels. Dat is een geinige voorstelling.

FTS: Maar nu is het toch compleet uit de markt genomen, correct? En de EPA claimt dat 14 mensen hebben geprotesteerd bij de federale beambte om reden dat zij aversie verschijnselen hadden na het gebruik van voedselproducten, gemaakt van StarLink.

Avery: Rechtszaken zullen zeker volgen; in overvloed. En van uit alle windstreken.

FTS: Er zijn gevaren, inherent aan biotechnologisch veranderd voedsel, is dat niet zo?

Avery: Ja natuurlijk zijn er gevaren. Maar er zijn ook gevaren bij het gebruik van pesticiden. Er zijn gevaren bij het genetisch kruisen van planten en dieren wanneer je niet terugkruist ten einde de ongewenste eigenschappen uit te bannen. En in biotech; de twee grootste gevaren zouden zijn het ontsnappen in de natuur en het ontstaan van allergische vormen. Het gevaar van allergische vormen is niet moeilijk te weerleggen: er is zelfs nooit huiduitslag gevonden dat terug te brengen was als zijnde het resultaat van biotech. En we screenen niet alleen op allergenen, zoals het StarLink geval demonstreert; we laten bovendien de biotech onderzoekers los op voedingsmiddelen met natuurlijke allergische stoffen, zoals pinda’s, melk en Braziliaanse noten, om de allergenen te elimineren. Zo; er is bijna geen twijfel mogelijk dat juist biotech onze allergeen problemen zal oplossen, dit veeleer dan deze te verergeren. Voor wat betreft ontsnappingen in de natuur: laten we geen risico nemen, laten we liever al de biotech producten steriel maken.

FTS: Is dat algemene praktijk?

Avery: Ongelukkigerwijs nee; het is voorgesteld als een mogelijke biotech strategie door de landbouw Onderzoek Service—om een afbrekend gen in te brengen dat de gewassen steriel zou maken. Maar critici waarschuwden dat dit de agrariër uit de derde wereld zou dwingen elk jaar weer zaden te moeten kopen van grote monopolistische zaadkwekers. En dus zij maakten deze tumulteindigende genontwikkeling ongedaan.

FTS: Wat was de bron van de StarLink vervuiling?

Avery: Ik denk dat het voortkwam uit veel voorkomende incidenten—toevallige menging tijdens opslag, opslag in niet leeg gemaakte silo’s, kruisbestuiving in het veld…. Zoals gezegd, dit was het ongeluk waar we op hebben gewacht.

FTS: Tenslotte: wie kon het niet te voorkomen door elkaar lopen met andersoortige mais voorzien? Of is er in dit geval sprake van een gezamenlijke fout?

Avery: In mijn opinie, de Epa is hier in de verantwoordelijke partij. Zij was het die een gedeeltelijke toestemming aanbood, toch? En is het niet haar taak toe te zien op de toch regelmatig voorkomende complicaties t.a.v. voorschriften, ook die door haar gegeven?

FTS: Maar nu, hoe zit het met de zaadkwekers sector? En hoe staat het met Aventis? Zouden ook zij de narigheid in potentie niet hebben moeten voorzien? Of waren zij te begerig, gemachtigd te worden voor het gebruik van hun product?

Avery: Zeker, voor een deel is dat zo. Maar ik mag aannemen dat Aventis er van overtuigd was dat het product veilig was, en vermoedde dat zij op relatief korte termijn toestemming zou krijgen voor gebruik als voedsel.

FTS: Neemt hiermee de waarschijnlijkheid toe van een tweelagen marktsysteem; een voor het genetisch gemodificeerd product en een voor het niet genetisch gemodificeerde?

Avery: Ik denk dat deze conclusie niet juist is. Ik hoop dat de EPA zal onderkennen dat er geen plaats is voor machtiging van veevoeder alleen. Kijk maar naar de schade die hiermee werd aangericht. Het publiek werd hierdoor totaal verkeerd ingelicht, terwijl weer een biotech maatschappij financieel zwaar gestraft wordt. Dit zal op korte termijn zijn uitstraling hebben naar de gehele biotech-wereld. Ik denk dat dit een zeer groot probleem betekent voor deze industrie én voor de wereld.

FTS: Hoe denk je dat dit op de lange termijn zal uitwerken?

Avery: Het positieve element bij dit alles is dat niet de westerse wereld maar juist China zal beslissen over de toekomst van biotechniek. Twee jaar geleden schreef ik dat het China was die beschikte over de wetenschappelijke mankracht, een grote interne markt, en de wanhopige behoefte aan meer voedsel. Dit terwijl de mogelijkheid tot uitbreiding van cultuurland en water beperkt was. Daarbij; zij hoefden niet te vrezen te worden lastig gevallen door Greenpeace, arguing zaken in de Beijing Daily. Dit met als gevolg dat er twee keer zoveel biotech producten werden vrijgegeven dan in Amerika. Omdat de kosten lager zijn en de opbrengsten hoger, verbouwen thans 1 miljoen Chinese boeren deze gewassen. De katoen en rijstverbouwers, die niet beter gewend waren dan beladen met hun rugspuit, al voortsjokkende, spraying 15 tot 20 keer per jaar, wandelend over hun eigen platgelopen pad, en daarmee ernstige acnie oplopend, retinabeschadiging, zenuwtics en al dat soort kwalen; Zij hebben nu gengemanipuleerde gewassen die natuurlijke pesticiden produceren. Zo hebben de Chinezen nu commercieel langzaam rijpende tomaten en virusvrije pepers. Hogere opbrengsten: het is een van de top-drie wetenschappelijke prioriteiten.

FTS: De publieke gevoeligheid in aanmerking nemende; hoe ernstig is de schade t.a.v. de publieke acceptatie van gentechnologie?

Avery: De agrariërs zijn hierdoor het hardst gepakt. (They are caught in the middle) Zij ervaren dit als heel erg. En het publiek moet worden duidelijk gemaakt dat alleen hoge opbrengsten de sleutel vormen tot behoud van de wilde flora en fauna in de 21ste eeuw. Verantwoordelijkheid dragende mensen moeten deze punten uitdragen in de media. Ik ben juist terug van het Skidmore college, waar ik een lezing gaf. Het Skidmore college is gevestigd in de staat New York…. zeer liberaal, en zeer welvarend. Des ondanks kinderen, opgegroeid met de idee dat biotechnologie de meest laakbare toepassing van wetenschap is. Dit tot het moment dat ik mijn lezing begon. Bij het einde van de dag, de laatste ‘eerste fase’ studente nog aanwezig, (stil holding out) stormde, nadat ze door mij was overtuigd, teleur gesteld over haar elitaire afkomst, de collegezaal uit, roepende; “we zijn tot mislukking gedoemd”. Een van de locale ecologische boeren op de lezing aanwezig, eiste van de studenten de ecologische boeren te steunen. Gezien de wereldomvattende complicaties t.a.v. het ecosysteem, leek dit het meest egoïstisch argument ooit gehoord. (Zo van; donder op met je tropische bossen).
Onlangs, in de Staat Washington, werd een maisgen over geplaatst in een rijstplant waardoor de fotosynthese zo sterk toenam dat een 35% hogere opbrengst werd bereikt. Dit is de meest kolossale rijstopbrengst sinds de Chinezen in de zeventiger jaren leerden rijst terug te kruisen. (Hybridenkruising?) Wanneer je deze doorbraak op het gebied van biotechniek wereldwijd kunt verwezenlijken wordt een oppervlakte natuurgebied zo groot als Frankrijk behouden. Waarom is onze regering niet wildenthousiast over deze mogelijkheid? En waarom wordt dit niet verteld aan het Amerikaanse publiek?

FTS: Maar toch, je kunt het feit dat toezicht en zorg bij het vrijgeven van biotechproducten noodzakelijk is, niet tegenspreken, of wel?

Avery: Absoluut. Maar ik heb dan ook altijd voorgestaan dat er een eerlijke, op wetenschappelijke basis bekrachtigde regelgeving behoort te zijn.

FTS: Ik probeer te verstaan welke denkbare gevaren je voor mogelijk houdt. Bijvoorbeeld in China, daar kan men op dit gebied naar believen doen wat hun goed dunkt. Hoe groot is de kans dat daar genetisch gemanipuleerde vormen ontstaan die een gevaar kunnen betekenen voor het ecosysteem? Is regulerende bemiddeling noodzakelijk, of geloof je dat de industrie zich zelf zal reguleren?

Avery: Hoe dan ook, regulering is noodzakelijk. Maar ik denk toch dat we moeten aannemen dat China de gentechnologie in handen heeft gelegd van wetenschappers onder conditie dat zij moeten werken aan een gezonde vooruitgang, dit zonder bijkomende schade te veroorzaken. Het is wellicht nog te vroeg hierover uitspraken te doen, maar tot nu toe is er geen sprake van bijkomende schade. Ideaal echter, meer comfortabel voel ik me met een onafhankelijk regulerende instelling zoals we die kennen in de Verenigde Staten. Maar er bestaat een wereldwijde verantwoordelijkheid voor wat betreft deze regulerende aanpak om te komen tot een evenwichtige oplossing van de behoeften en…. Laten we het zo zeggen: als we in de komende 40 jaar de agrarische opbrengsten niet verdriedubbelen op elke acre land die thans wordt bebouwd, zal blijken dat hongerende mensen de wilde flora en fauna op grote schaal tot cultuurland gaan omvormen. Welk alternatief hebben we?

Vertaling door Joh. Beijer,